Tellerle çevrildi sahanın etrafı

Kolay gelsin!

birine bulunulmuş en iyimser dileklerimden biri aslında. zaten etrafında birçok zor olay varken ben isteklerimle kişiyi süründürmeden işlerimi halletmesini istiyorum. içten içe yersen umudu yeşeriyor. daha dur; belki de bir çok farklı kişi ona kolayına gelmesi için bir şeyler sunuyor ardını umursamadan. bunu yap-kolay gelsin; şu da var-iyi; ha unutmadan ....

e öyleyse her şeyin sanıldığı kadar hızlıca ve sorunsuz gerçekleştiğini düşüneyim. peki birine silah verip "lütfen şunu öldür, kolay gelsin" dersem ne yapılır? hem isteğimde bulunmuşum hem de kolay gelmesi taraftarıyım.

aldığımız nefes süresince bir çok olay aslında öylesine kolay ki bazen şaşırıp yapmamak daha basit geliyor. öldürmek kelimesi elleri kirletmenin yeni sebebiydi ya da açıklama amacı. içinde kocaman bir kötülük büyüyor ve sen onun gölgesinde zaten siyah beyaz hayatı bir de tek renge kefene bürüyorsun. ortadan kaldırmak ne kadar basitçe değil mi? hemen bulabileceğin bir araçla birine sert bir darbe indirmek ve onun bir daha sevdiklerine dokunabilmesini engellemek. peki ya biz insan olanları bunu uygulamaktan uzaklaştıran ne ki? karşındakinin sevdiklerini çok düşünmek mi, yoksa hapis gibi caydırıcı cezalar mı yoksa inanç mı? çözemedim bir türlü. hem de o kadar kolayken; elleri temiz tutmaya çalışıyoruz.

düşündüm de içinde bu kadar fazlaca kolay kelimesi geçen bu bütünlüğü okumak kolay değil. en iyisi ben sadece düşünmekle kalayım. noktadan sonraki ilk kelimeyi büyük harfle yazmamakhem daha hızlı yazdırıyor daha  kolay.

Sahiden kirlendi eller.

Aramak: Tüm yaptıklarım aslında durabilmek amaçlıydı temelinde. Beni durdurabilende durabildim. Konuşurum durabilmek için.

Özlemek: Kelimenin özünde, öz olarak aldığını özlersin. Hani kendinle özdeşleştirdiğini. O senin artık özündür-senden ayrı olmayan.

Varoluşumun sebebi en iyiye ulaşmak mıydı? O zaman en iyiye ulaşamadığımda ne olacak ki? Hayatım sadece karanlık bir kuytudan ileri ancak. Çok arzuladığım varlığa ulaşamazsam bile nasılsa bir gün var olan "canımı" kaybedeceğim. O zaman çok takmayayım kafama.

Aramalarımda, özümün varlığını varsaydım sadece.. Canım bana yadigar kalan.

SEV-im.

Teessüp ederim.

Garipçe sadece İstanbul’un Avrupa yakasının en kuzey kısmında yer alan Karadeniz’e kıyısı olan bir köy ismi mi acaba? Yoksa İstanbul’a da Garipçe diyebilir miyiz? Böyle en içten duygularımla içlenmişim; tam diyorum “off harbi parmaklarım sanat eseri sunacaklar ben de inanılmaz güzel post’larıma deva edebileceğim” tak o sırada elektrikler son 41 dakikada 3.kez gidiyor, beni doğal olarak Bill Gates abimizin eserine yönlendiriyor. Bana bu yüzden garip geliyor ve sırf kelime türetmek amacıyla garip kelimesine –çe isimden isim yapım eki ekliyorum. Uzantılıyorum yeni bir ismi.

Tek uzantılarım isimlere getirdiğim yapım ekleri değil sanki. Kolum mesela. Omzundan aşağı sarkan bir uzantı. Sonra ondan uzayan kıllar.- fesatsınız lan hepiniz, hemen farklı uzantılara yoruyorsunuz-. Kıldan uzayan kılı kırk yarmalar. Hem de böyle sırat köprüsü gibi bir kılıç, onun kadar keskin yani. Onunla kılı 40 yarıcam ki en ufak ayrıntıya da dikkat edeyim.

Hayatımda tüm değerli saydığım eşrafımı bir anda kattım hayatıma, hiç kılı 40 yarmadım. Anlık gelişmelerin kişisel evrimimde daha sakin yer edindiğini sanıyorum. Hem üzerine uzun düşününce nasılsa mutlaka bir eksiklik buluyorsun. O kadar zaman gözlem yapmak amacıyla üniversite okuttular, turnusol kağıdını beynimize yerleştirdiler ki ayrımı daha sağlıklı yapabilelim.

-tahsilatı hallettin mi?

-tahsin geldi abla.

-eee tahsinata noldu peki?

-tahsilini tamamlamak amacıyla üniversiteye yazıldı. Garipçede.

-peki ne zaman mezun olacakmış? bir hediye neyin alalım.

-onu bilemem ama bu bloğun yazarı “mezun” oldu. İş verelim daha iyi. Balık tutturalım balık vermeyelim.

Canım da kaşarlı sucuklu gözleme çekti ya. Acıktım evet.

Şikayetim var otoriter bey!

Dayanma katsayımın taban düzeye ulaşıtğı gün bugünmüş. Yaratılışımdan ötürü gelen cinsiyetim ve onun milli kültürümüzle buluşması sonucu ben de "iyi ki de" bir futbolsever olmuşum. Planımdan öteye fırlamış bir cümleler öbeği olarak oluştu parmaklarımda bu yazı. Yeni yeni öğrendiğim özelliklerimden biri de sabrımın stoklarla sınırlı olmasaymış. Seni sevmek suçsa en büyük günahkarım ulaaaann.. 

Neyse konuya dönelim artık. Zurna'nın zırt dediği yerden çıkarılmış bir süper final uyduruğu bugün için yine ruhumun sarı-laci'ye boyanmasına izin veriyordu. Maçı tabi ki de stadyumda değil orda burda izleyecektim. Bir de maç parası almayan restaurant idi tercihim. Biraz uykuya dalmıştm ki telefonun alarmı öttü kalktım çıktım. tam maçın başlamasına 10 dakika var her yerde elektrikler kesik!! Her yer mi dedim? Pardon Sarıyer'de kesik. Sarıyer-Beşiktaş sınırından itibaren beşikteşta elektrikler var. Garip yahu bu karasal sınırlar. Gittim kantine izledim. 

Maç öyle ya da böyle istediğim sonuçta bitti. 2'de !!!!1 aynı şeyi yapıyoruz zaten. Oynanan oyun futbol sevdamı tatmin etmeye yetmedi. Sadece heyecanımı atmosferi dışına çıkardı. O kadar. Futbol benim için Güzel oyun demek. Kitleleri peşinden sürüklediği şekilde taraftar kimliğiyle konuşmak yerinde daha ziyade oyun güzel olsun arzusundayım. Olmayınca kazanılan maçtan sonra kısa bir mutluluk masturbasyonu yaşıyorum. Yarın yeni gün nasılsa.

Efendim bu yazıyı yazma amacım yukardaki temiz ellerle yapılmış laf salatası değil. Benim altını çizmek istediğim husus sahadahi kirli eller. Buraya gelene kadar şikeyle suçlanmış 2 takım. Şike var mı yok mu bulamamış yargı erki ve üstüne devlet kurumu TFF. Her şey karışık. Bejeke yeni başkanı seçildiğinden beri futbolda galip gelememiş üstüne borçlarla uğraşıyor. Her şey bu adamların aksine gidiyor. İstanbul'u diğer iki rakibine bırakıp onlara biat edecek durumda. 1 haftadır sosyal medyada(oh be bunu da kullandım) subliminal yataş reklamı yapılan bejeke.Yok yatar; yok kalkar; yok kayar... Bırakın yahu bu akılları da insanları insan olduğu zihniyetinden çıkarmayın. Bu durum neye mi yol açtı? Bakın maçın başında bejeke topçusu yetişemeyeceği topa saçma bir hamle yaptı. sonuç? SArı-Laci'nin ruhunun dizi kırılabilirdi. olayı o duruma getiren şeyler uzun zamandır bu insanlara yapılan baskı. Bakın futbol çığrından çıktı. sokulan çomaklar yüzünden oyunun amacı sadece kazanmaya yönelik oldu. Machiavellistlerimiz ne kadar da baskın duruma gelmişler. Peki dizi kırılsaydı ne olcaktı? Hangi erk sevinecekti? 

Bu kadar baskı doğa koşullarının geriye gelmesine olanak sağlar. Bu kadar baskı insanları ve oyunu köle yerine koyar ve hepsi gerçek anlamda Romalı idiotların yarattığı arenalara çıkar gibi hırslanır. Kendini futbolcu değil de gladyatör sanır. Alın size istediğiniz veriyorlar. Tepe tepe kullanın, birbirinizin gırtlağını sıkmaya çamura yatmaya devam edin. Yaşasın güzel uyku!!!

Hepimiz Spartacusüz!!!

Futbolcu da emekçidir. Yaşasın 1 Mayıs!!

Sıcak havadan sulanan terledi eller.

Sürekli iyi olmayı beceremediğinde öz güven sarsılması yaşamak kadar doğal durum yoktur sanki. Bununla başa çıkmayı öğrenebilmek tam tamına belayı daha yakına getirmeden atmosfere karıştırmaktır sanki. Yani gölgenden bile hızlı silah çeksen ne olur? Tasarladığın planlar doğrultusunda acayip entrikalara karşı başa çıkabilmekti bir nevi. Bu işi kendince en iyi yapanı sanırım ki Redkit idi. Küçüklüğümün kahramanı olmayı beceremeyen; 4 tane sıradan işçiyi-belki de modern Robin Hood diye adlandırabileceğimiz 4 Amerika ulusu mensubunu-yakalamasını izlemek bana büyük haz vermiyordu. Cumartesi- Pazar günlerimde okulun olmayışını kutlamak için bana verilen hediyenin elinde silahla, konuşan atıyla ve tam bir aptal köpeğiyle dolaşan sığır çobanı olduğu gerçeği yüzüme fondöten kokusu kadar ağırca vuruyordu.

Düşünsenize bir, yeni giydiğiniz beyaz bir bluzun ya da tişörtün üstüne sarıldığın kısa boylu kadının fondöteninin bulaştığını… çıkarmak için uğraşsan da nafile. Sen yüzündeki beğenmediğin yerleri kapamak için kendine eziyet uygulayacaksın bir de o eziyetin devamı dönüp dolaşıp beni bulacak. Ben de senin yüzünden lekelenmiş olacağım. Benciliğin son tangosunu en lirik halinle sarıla sıkıla oynamak tam da buna denirdi.-Arjantin ulusu acaba tangonun sadece onlara yakıştığını biliyor mudur?- işte tam o an gitti güzelim tişört diye içimde Karadeniz gibi haşin fırtınalar kopar.

Var sayalım ki şöyle bir tişörtünüz olsun[çtt], uykunuz da giydiğiniz. Onun kirlenmesi sizi en az üzecek durum olabilirdi. Nasıl olsa dışarıda giymiyorsun. Eeehh desene. Üzülmezsin tabi, hem düşünsene sabah canının istediği saatte kalkmışsın, geceden kalma suyunu içiyorsun içine dedenin dişlerini bırakmadığı. Laptopundan uyandığında ilk iş gece oynanan NBA maçlarının skorlarına bakarsın değil mi? Heh şimdi o suyun içine sen git fondöten dök ne hissedersin? İşte ben de o hissi alıyorum senin fondötenin benim açık renkli kıyafetime değdiğinde. Usulca sürülüyor oraya. Yazık değil mi çok temiz t-shirtime? Hadi amorti et bakalım isteklerimizi.

Dışarıdan gelince ilk önce ellerini yıka!

Geçtiğimiz hafta evde oturmuş karşılıklı düet yapıyorduk benim içtenliğimle. Onun isteğine uygun bir partner olmaya çalışıyordum her zaman ki gibi. Bana daha sonra şöyle bir teklifte bulundu: "Polifonik olmaya ne dersin?" 'Nasıl yani, çello mu çalayım?' diye sığ bir edebiyatla yüzüne vurdum içimden geçemeyenleri.

Gardırobumun kapağı açıktı ama toplanmış vaziyetteydi. Düzen-nizam-intizam 3'lüsü bana acemice yardım etti; benimde içimdeki tişörtü temizleme vaktimin geldiğini bildiren temizlik tıngırtısı sol yanımdan üflüyordu sesini. O an dahi kirli eller buna izin vermiyordu. Önce elimdekini yavaşça bıraktım ve avukatımı beklemeye başladım. Konuşmama hakkıma sahiptim. Peki ya yazmama? Başlamadan önce dışarıdan geldiğimi fark ettim. Hemen koştum ellerimi yıkadım.

  

Tişörtler!!! üstüne çok kaliteli bir blog yazmaya karar vermem böle başladı. "Üstüne giydiğin, ruh hâlindir." diye kendime bir tez oluşturdum (herhangi bir reklamla uzaktan yakından alakası yok sözümün, istersen gömlek giy sen üstüne.) Sonra da "yahu zaten çıkarıcaz, bari çıkar onu bebeyim" tezini de ürettim. Kendi kendimin düşüncelerinin katili oldum,  suçluyum. Suç da arz ettim. Marx şu hâlimi görse benimle gurur duyardı. Üretim iştahım hat safhaya çıkmış, sürekli arz ediyorum baksanıza. 

Blog'un içeriği sadece tişörtler olmayacak. Tişört ağırlıklı olarak pamuk, pima pamuğu, pamuk/likra pike, merserize ve penye ürünlerden oluşmaktadır.-o deilde pike gece uyurken üstümüze alınan bez parçası sanırdım ben, tişört mü alıcaz yani üstümüze-  Hayatımı bağladığım ürünün eseri olacak bu blog. Şu an dolabımda bulunan 23 tane tişört bana ilham verdi ben de yayın hayatıma dolabımdan çıkan parfüm kokusuyla başladım. Ha bir de "Serena Van der Woodsen"... 

"Seç beğen abla!!", "Bedava yaptık koş koş baklava börek boş boş boş", "Al abla kızına damat yaparsın!". Mahalleli jargonum da bana destek olacaktır. Bütün yıldızlar sizinle olacaktır.

-Mahalleme hoş geldiniz. Buyrun, şöyle geçin: