Kolay gelsin!
birine bulunulmuş en iyimser dileklerimden biri aslında. zaten etrafında birçok zor olay varken ben isteklerimle kişiyi süründürmeden işlerimi halletmesini istiyorum. içten içe yersen umudu yeşeriyor. daha dur; belki de bir çok farklı kişi ona kolayına gelmesi için bir şeyler sunuyor ardını umursamadan. bunu yap-kolay gelsin; şu da var-iyi; ha unutmadan ....
e öyleyse her şeyin sanıldığı kadar hızlıca ve sorunsuz gerçekleştiğini düşüneyim. peki birine silah verip "lütfen şunu öldür, kolay gelsin" dersem ne yapılır? hem isteğimde bulunmuşum hem de kolay gelmesi taraftarıyım.
aldığımız nefes süresince bir çok olay aslında öylesine kolay ki bazen şaşırıp yapmamak daha basit geliyor. öldürmek kelimesi elleri kirletmenin yeni sebebiydi ya da açıklama amacı. içinde kocaman bir kötülük büyüyor ve sen onun gölgesinde zaten siyah beyaz hayatı bir de tek renge kefene bürüyorsun. ortadan kaldırmak ne kadar basitçe değil mi? hemen bulabileceğin bir araçla birine sert bir darbe indirmek ve onun bir daha sevdiklerine dokunabilmesini engellemek. peki ya biz insan olanları bunu uygulamaktan uzaklaştıran ne ki? karşındakinin sevdiklerini çok düşünmek mi, yoksa hapis gibi caydırıcı cezalar mı yoksa inanç mı? çözemedim bir türlü. hem de o kadar kolayken; elleri temiz tutmaya çalışıyoruz.
düşündüm de içinde bu kadar fazlaca kolay kelimesi geçen bu bütünlüğü okumak kolay değil. en iyisi ben sadece düşünmekle kalayım. noktadan sonraki ilk kelimeyi büyük harfle yazmamakhem daha hızlı yazdırıyor daha kolay.
